Showing posts with label რუსეთი. Show all posts
Showing posts with label რუსეთი. Show all posts

February 15, 2026

Europe’s existential crisis and the new security paradigm

  What I wrote below may be controversial – and it is – but I have been thinking about this in security terms for a long time and have my own, specific view of what Marco Rubio and today’s American administration under his leadership mean when they speak about Europe’s decline, and how this connects to the American understanding of security as the power that provides that security.

Marco Rubio’s recent address at the Munich Security Conference was not just another routine political statement – it was a “wake‑up call” for the whole of Western civilization and an admission of the existential crisis Europe faces today. When we talk about Europe’s “fall,” the problem is not only small defense budgets or technological lag; it is much deeper. We have entered an era in which, despite digital hyper‑connectivity, the individual has become more lonely and atomized than ever. The post‑truth environment and social networks have further expelled the individual from traditional communities such as the family, church, and local community, dealing a direct blow to their sense of a security “homeland,” to identity, and so on.[



January 06, 2026

Geopolitical Anatomy of the Decade and the West

 

Geopolitical Anatomy of the Decade and the West

It can be posited that following the conclusion of the Karabakh War, a new reality has been established in the Caucasus. This reality is novel in the sense that the influence of both Russia and Turkey has further intensified within the region—a consensus shared by the vast majority of international relations observers. I believe that much has already been written and articulated regarding the emergence of these circumstances—including our own analysis—and this specific matter does not require further detailed deliberation at this stage. However, we consider that it would be of interest to discuss the recent Karabakh War within the broader context of the geopolitical trends and landscape of the last decade, particularly if we observe the process of the ascension of this conflict’s main actors alongside the inertia of the West. This will allow us to view events through a certain historical prism and attempt to comprehend them, which we deem a necessary intellectual prerequisite for the formulation of the country's new security strategy in the future. The analysis of historical and geopolitical trends and factors is paramount in this regard.

November 23, 2025

Reflections on the Russia-Ukraine War

 To revisit the dynamics surrounding the Russia-Ukraine war, we must start with the fundamental premise: war is the continuation of politics by other means. A military instrument is employed when the objective is to alter the existing peace—the status quo—into a "new peace" that aligns more closely with one’s interests. When no other avenue remains and the objective is existential, war commences. This is a classic formulation.

Given this reality, a cessation of hostilities without security guarantees offers nothing to either Europe or Ukraine, so long as the capacity and will to resist remain. Until the fundamental law of war—imposing one's will through force—takes full effect, the conflict persists. Ultimately, the goal of any war is to force the adversary to accept the "new peace" dictated by the aggressor.

Let us recall the Kremlin’s pre-war objectives: the so-called "denazification" and demilitarization of Ukraine, and its permanent severance from a Western trajectory, specifically precluding NATO integration. Ukraine’s significance to any Russian project—which is inherently imperial in nature—is paramount. In Putin's vision, there is no "Third Rome" without these Slavic territories; this is the core of their imperial perception. To date, these maximalist goals remain unachieved, with control established only over partial territories.


Because the imposition of Russian will through military means remains ambiguous, the situation dictates that either Ukrainian resistance must be broken, or the war will continue.

July 18, 2025

Trump, Greenland and America's Waters - What Geopolitics Tells Us

 

Trump, Greenland and America's Waters - What Geopolitics Tells Us

This article represents an updated version of the Georgian-language variant.

Trump's discourse regarding Panama, Greenland, and Canada just before his inauguration, may have appeared unexpected, yet from a purely geopolitical perspective, it can be argued that these statements represent the manifestation of traditional American strategic thinking. Let us examine this development more thoroughly through the lens of geopolitical theory.

As you may recall, etymologically, the term "geopolitics" is composed of two Greek words: Geo (earth) and Politikos (everything related to the city-state: the state, the citizen, etc.). Accordingly, geographical determinism and its associated doctrines have played a paramount role in the development of this discipline.

Trump's articulated positions are precisely imbued with classical geopolitical thinking. Why is this the case? What constitutes a geopolitical approach? What does it entail?

The most general answer to these questions is that the geopolitical approach encompasses those aspects of global political reality analysis that are oriented toward spatial indicators. Geopolitics does not examine the state in stasis, as an unchanging entity, but rather in dynamics—as a living organism. Geopolitics studies the state in its relationship with the environment, primarily with space, and aims to resolve problems arising from the state's spatial relationships.

January 20, 2025

ტრამპი, გრენლანდია და ამერიკის წყლები - რას გვიყვება გეოპოლიტიკა

ტრამპის მხრიდან საუბარი პანამის, გრენლანდიის და კანადის შესახებ თითქოს მოულოდნელი იყო, თუმცა წმინდა გეოპოლიტიკური გადმოსახედიდან შეიძლება ითქვას, რომ ამერიკისთვის ტრადიციული ხედვების გამოვლენაა ეს ყველაფერი. ცოტა უფრო ჩავუღრმავდეთ ამ ამბავს გეოპოლიტიკის ჭრილში.

მოგეხსენებათ, ეტიმოლოგიურად ტერმინი გეოპოლიტიკა შედგება ორი ბერძნული სიტყვისგან: Geo მიწა და Politikos- ყველაფერი რაც დაკავშირებულია ქალაქთან: სახელმწიფოსთან, მოქალაქესთან და ა.შ. შესაბამისად ამ დისციპლინის განვითარებაში უდიდესი როლი გეოგრაფიულმა დეტერმინიზმმა და მასთან დაკავშირებულმა სწავლებებმა შეიტანა. 


ტრამპის მიერ გაჟღერებული აქვენტები სწორედ კლასიკური გეოპოლიტიკით არის განმსჭვალული. რატომ პირდაპირ ასე? რას ნიშნავს გეოპოლიტიკური მიდგომა? რას ითვალისწინებს იგი?

August 20, 2024

საბჭოთა კავშირის „დიდი ომის გეგმა“ გეოპოლიტიკურ კონტექსტში

 Когда погребают эпоху,

Надгробный псалом не звучит,
Крапиве, чертополоху
Украсить ее предстоит...
А после она выплывает,
Как труп на весенней реке —
Но матери сын не узнает,
И внук отвернется в тоске...
Анна Ахматова «В сороковом году»

 

   ქვემოთ მოყვანილ სტატიაში შევეცდებით ზოგადად მიმოვიხილოთ ის რეალური მოტივები და გეოპოლიტიკური ასპექტები რომელიც საბჭოთა კავშირის მეორე მსოფლიო  და ე.წ. დიდ სამამულო ომებში მონაწილეობის საწყის პერიოდებს შეეხება.

   შევეცდებით გავაქარწყლოთ რამდენიმე არასწორი წარმოდგენა საბჭოთა კავშირის „უმანკოების შესახებ“ მიმდინარე მოვლენებში. ამის გარდა თქვენს ყურადღებას შევაჩერებ იმ ძირითად მიზეზებზე, რამაც ომის პირველ ეტაპზე საბჭოთა არმიის ფაქტობრივი კოლაფსი გამოიწვია.

   საბჭოთა კავშირის და რუსეთის  მეორე მსოფლიო და სამამულო ომების პერიოდის ისტორია დღემდე გადახედვის სტადიაში იმყოფება. ომის შემდგომი პერიოდის ისტორია ძირითადად ემყარებოდა საბჭოთა პროპაგანდისტულ ვერსიას და იმას რაც საყოველთაოდ ცნობილი იყო საბჭოთა რკინის ფარდის მიღმა. საბოლოოდ რამდენიმე ფაქტორმა განაპირობა ახალი ხედვებისა და მტკიცებულებების გაჩენა იმ მოვლენების შესახებ რომელთაც მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში რუსეთში ქონდათ ადგილი.

August 18, 2024

რუსული ომის ეკონომიკის ბუმი

 „ომის საწარმოებლად, პირველ რიგში ფული გჭირდებათ; მეორე რიგშიც, ფული  და მესამე რიგშიც, ფული.“

რაიმონდო მონტეკუკოლი

 

ომი ძვირი სიამოვნებაა, საქმიანობა რომელიც პირველ რიგში ქვეყნის ეკონომიკურ და ფინანსურ მდგომარეობაზე მოქმედებს. ხანგრძლივი ომი კი, ორმაგი ეკონომიკური რისკების მომტანია, განსაკუთრებით ისეთ შემთხვევაში, როდესაც რუსეთისა და უკრაინის შესაძლებლობების მქონე ქვეყნების ეკონომიკაზე ვსაუბრობთ. 


რუსეთის უკრაინაში შეჭრის შემდგომ მსჯელობის ერთ-ერთ მთავარ საკითხად საერთაშორისო სანქციების დაწესება აქცია და მათი გავლენა  რუსეთის ომის წარმოების საშუალებებზე. მოლოდინები ოპტიმისტური იყო და რეალური შედეგებიც მნიშვნელოვანი, თუმცა ეს არ აღმოჩნდა საკმარისი იმისთვის რომ შექმნილ ეკონომიკურ და ფინანსურ სიტუაციას რუსეთის გრძელვადიანი ომის წარმოების შესაძლებლობა მოესპო. 2024 წელს რუსეთი მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ზრდის პირობებში ხვდება, რომელიც პირდაპირ უკავშირდება ომის საჭიროებებისა და მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებას. არსებული შედეგები ერთი შეხედვით შთამბეჭდავია, თუმცა რუსეთის ეკონომიკისთვის დიდი ალბათობით მომავალში მნიშვნელოვანი სტრუქტურული პრობლემების სათავე გახდება.



მიმდინარე ომის მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად რეკორდული სახელმწიფო ხარჯების წყალობით, რუსეთის ეკონომიკა გლობალურ ეკონომიკაზე სწრაფად გაიზრდება 2023 წელს. მაშინ როცა IMF-ის პროგნოზით ეს უკანასკნელი სამი პროცენტით გაიზრდება, პირველს რუსეთის მთავრობა 3,5 პროცენტით წინასწარმეტყველებს. როდესაც ზუსტი მაჩვენებლები გამოჩნდება, 2023 წელს რუსეთის ეკონომიკური ზრდა სავარაუდოდ სამ პროცენტს გადააჭარბებს და პუტინი უდავოდ დაიკვეხნის ამით გაზაფხულის საპრეზიდენტო არჩევნების წინა გამოსვლებში.

რუსეთი-უკრაინის ომი გეოპოლიტიკური თეორიების პრიზმაში

 „But precisely because I expect little of the human condition, man’s periods of felicity, his partial progress, his efforts to begin over again and to continue, all seem to me like so many prodigies which nearly compensate for the monstrous mass of ills and defeats, of indifference and error. Catastrophe and ruin will come; disorder will triumph, but order will too, from time to time.“

Marguerite Yourcenar, Memoirs of Hadrian (1951)

 


გეოპოლიტიკა ზეგავლენას აბსოლუტურად ყველა ქვეყანაზე ახდენს, არ აქვს მნიშვნელობა ეს ქვეყანა ომში იმყოფება თუ მშვიდობიანად არის. მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო წლებში უშუალოდ გეოპოლიტიკის საგნის მიმართ განელებული იყო ინტერესი, ისტორიამ კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ გეოგრაფია და გეოპოლიტიკა კვლავინდებურად უმნიშვნელოვანესი დისციპლინაა საერთაშორისო ურთიერთობებისა და პროცესების შეფასებისათვის. განსაკუთრებით ისეთ შემთხვევებში, როდესაც სამყაროს ორი დიდი მოთამაშე წმინდა გეოპოლიტიკური კონცეფციებითა და პოსტულატებით აზროვნებს. უკრაინაში განვითარებულმა მოვლენებმა კი დაგვანახა, რომ მსგავსი ტენდეციების მიმართ ხანგრძლივი წაყრუება შორს მიმავალი საზიანო შედეგების მომტანი შეიძლება იყოს. თავის მხრივ გეოპოლიტიკური თეორიებიც ცდილობდნენ საერთაშორისო ურთიერთობებისა და პოლიტიკური პროცესების სხვადასხვა თეორიული პრიზმის ქვეშ გატარებასა და ახსნას. შესაბამისად, აღნიშნული ცოდნით შეიარაღება გარკვეულ წილად გვიადვილებს საქმეს უკეთ გავიგოთ ამა თუ იმ კრიზისის გეოსტრატეგიული და გეოპოლიტიკური შიგთავსი, ან მიმდინარე კონფლიქტების გეოპოლიტიკური კონტექსტი.



ცხადია რუსეთ-უკრაინის ომი დღეს პლანეტაზე არსებული უმთავრესი კრიზისია, რომლის შედეგებიც უამრავი მიმართულებით პლანეტარული მასშტაბით იგრძნობა. მიმდინარე მოვლენების ფონზე უმთავრეს მოლოდინს დღეს, უკრაინის დაგეგმილი კონტრშეტევა წარმოადგენს. რა თქმა უნდა, აღნიშნული მოვლენა არა მარტო სამხედრო-პოლიტიკური მნიშვნელობის მატარებელია, არამედ იმისათვის რომ განვსაზღვროთ რა გავლენა შეიძლება იქონიოს კონტრ-შეტევამ ომის სამხედრო-პოლიტიკურ მიმდინარეობაზე, მნიშვნელოვანია შევაფასოთ ამ მომენტისთვის არსებული გლობალური გეოპოლიტიკური გარემო.

როდის გაიმარჯვებს უკრაინა?

 “Wars begin when you will, but they do not end when you please”.

Niccolo Machiavelli
 

 

2022 წლის 24 თებერვალს რუსეთის მიერ უკრაინის წინააღმდეგ სამხედრო აგრესიის დაწყებიდან სულ მალე 1 წელი შესრულდება. კრემლის გეგმების ჩამოშლის და უმძიმესი სამხედრო დანაკარგების ფონზე, თითქოს აღარავის ეპარება ეჭვი უკრაინის გამარჯვებაში, თუმცა ამ გამარჯვების დადგომა და გაფორმება წარმოადგენს სწორედ ამ ომის მთავარ შეკითხვას, რომელზედაც პასუხი მხოლოდ სამხედრო სიბრტყეში არ მდგომარეობს.


დღეს ფრონტზე არსებული სიტუაცია, თითქოს ქმნის იმის წინაპირობებს, რომ უკრაინამ შეძლოს და, ახალი კონტრშეტევის შედეგად, რომელიმე მიმართულებაზე (ყველაზე სავარაუდოდ ზაპაროჟიე, სვატოვო-კრემინა) რუსეთის თავდაცვის ზღუდისა და ფრონტის ჩამოშლა გამოიწვიოს, რამაც კიევი გამარჯვებასთან კიდევ უფრო უნდა დააახლოოს. ასეთი შეტევის ორგანიზებას თავისი პირობები სჭირდება, როგორც შესაბამისი რაოდენობის სამხედრო ტექნიკისა და რეზერვების მობილიზება, ასევე სხვა გარემო ფაქტორებიც, მაგალითად, შესაბამისი კლიმატური პირობების დადგომაც. თუმცა, წმინდა სამხედრო ასპექტების გარდა, ომის მსვლელობაზე ყველაზე დიდ გავლენას, როგორც ჩანს, პოლიტიკური სიბრტყე ახდენს.



მოგეხსნებათ, ნებისმიერი ომი პოლიტიკის გაგრძელებაა სხვა ხერხებით. რუსეთის შემთხვევაშიც, როდესაც საკუთარი გეოპოლიტიკური ამბიციების განსახორციელებლად სამხედრო კამპანიის დაწყება გადაწყდა უკრაინის წინააღმდეგ, ომი იქცა იმ ინსტრუმენტად რომელსაც ახალი, მოსკოვისთვის სასურველი მშვიდობის დადგომა უნდა უზრუნველეყო უკრაინაში, რომელიც მისთვის იქნებოდა მისაღები. ამდაგვარი ჩანაფიქრის რეალიზაციისთვის, ძალთა მაშინდელი პროპორციის გათვალისწინებით, ომის ავანტიურული გეგმა იყო ერთადერთი მოსალოდნელი სცენარი კრემლისთვის, რომელშიც ახლა უკვე ნათელია, რომ მოსკოვი კატასტროფულად შეცდა და არ მოხდა უკრაინული წინააღმდეგობის მყისიერი ჩამოშლა. ამაზე ჩვენ სხვა სტატიაში უკვე ვისაუბრეთ - ჰიბრიდული ომის ტყვეობაში. 

August 17, 2024

რუსეთის გამარჯვების ფასი

 მთელი მსოფლიოს საზოგადოების ყურადღება დღეს უკრაინის ირგვლივ არსებული კრიზისისკენ არის მიმართული. რუსეთის მხრიდან 150 000-ზე მეტი ჯარისკაცია მობილიზებული უკრაინის საზღვრების გასწვრივ და ნებისმიერ დროს მოსალოდნელია სრულმასშტაბიანი სამხედრო აგრესიის დაწყება. ამ წუთებში დონბასისას და ლუგანსკის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე სიტუაციის რუსეთისათვის ჩვეულ სტილში დაძაბვის მცდელობებია, რომლის მსგავსი მოვლენების მომსწრენიც ჩვენ უკვე გავხდით 2008 წელს საქართველოში და 2014 წელს უკრაინაში. ავტორის ხელწერა ფაქტობრივად უცვლელია. 

მიმდინარე მოვლენების ფონზე დასავლეთის დიპლომატიური ძალისხმევა ომის თავიდან არიდებისაკენ არის მიმართული. კვლავინდებურად გაისმის აშშ-ის და ევროპის უმაღლესი პირებისგან მოწოდება, რომ ჯერ კიდევ არის შანსი კრიზისი განიმუხტოს დიპლომატიის მეშვეობით. რა თქმა უნდა, რუსეთს ჯერ კიდევ შეუძლია გარკვეული საბაბებით უკან დაიხიოს, ან სავსებით მოსალოდნელია სცენარი, სადაც მისი მოქმედებები მაინც შეზღუდული იქნება. მაგალითად, პროცესი ლუგანსკისა და დონეცკის ოლქების აღიარებით გაგრძელდეს და რუსეთმა უკრაინის წინააღმდეგ გრძელვადიანი პოლიტიკური დესტაბილიზაციის გზა აირჩიოს. თუმცა, ვფიქრობ, ასევე არა ნაკლებ საინტერესოა წარმოვიდგინოთ, ის სცენარი, სადაც რუსეთი ფართომასშტაბიანი სამხედრო აგრესიის შემდგომ შესძლებს უკრაინის დამარცხებას და მისთვის სასურველ მარიონეტულ რეჟიმს დაამყარებს. რას შეიძლება ეს ნიშნავდეს ევროპისათვის, ნატო-სთვის, საქართველოსთვის და ზოგადად გლობალური უსაფრთხოებისათვის?!  თუ რუსეთი შესძლებს უკრაინაში წარმატების მიღწევას, ეს მთელი ევრო-ატლანტიკური სივრცისათვის ახალი რეალობის დასაწყისი გახდება.

ომის ცხრა პრინციპი - რატომ ჩავარდა რუსეთის სამხედრო კამპანია უკრაინაში

 „ომი სახელმწიფოს უდიდესი საქმიანობაა. სიცოცხლის და სიკვდილის საწყისი, გზა გადარჩენისკენ ან დასასრულისკენ. ის კარგად უნდა გაიაზრო და აწონ-დაწონო“

სუნ ძი


ერთ თვეზე მეტია უკრაინაში ომი მიმდინარეობს და დღეს ცალსახად შეიძლება საუბარი რუსეთის მიერ ჩატარებული სამხედრო კამპანიის წარუმატებლობაზე, დაზვერვის, ლოგისტიკის ჩავარდნაზე, დიდი შენაერთების მართვის უუნარობაზე. თუმცა უპირველესად თვალშისაცემია არასწორი დაგეგმვისა და ოპერატიული მართვის შედეგები. თუ რუსეთის გენერლების მოქმედებებს და ზოგადად სამხედრო კამპანიის მიმდინარეობას მივუსადაგებთ ომის დამკვიდრებულ პრინციპებს, მაშინათვე ნათელი გახდება, რომ თითქმის ომის არცერთი პრინციპი არ იქნა კამპანიის მიმდინარეობის დროს რუსების მიერ დაცული, რაც შესაბამის შედეგებში აისახა. ვფიქრობ ჩვენი მკითხველისათვის საინტერესო უნდა იყოს რას წარმოადგენს ზოგადად ე.წ. „ომის 9 პრინციპი“ დასავლურ სამხედრო აზროვნებაში და რას გვეტყვიან ეს პრინციპები, თუ მათ რუსეთის სამხედრო კამპანიის პრიზმაში გავაანალიზებთ. ამის შემდგომ დღეს უკრაინაში რუსული სამხედრო მანქანის ფიასკო უფრო ლოგიკური და გასაგებიც იქნება.

 
არმიათა საბრძოლო ოპერაციების თეორიულ საფუძველს დასავლურ სამხედრო დოქტრინებში ე.წ. „ომის ცხრა პრინციპი“ წარმოადგენს, რომელთა სწორედ იმპლემენტაციას გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვთ წარმატებული სამხედრო დაგეგმვისთვის და მოქმედებებისთვის, დაწყებული საბრძოლო შენაერთებიდან გაგრძელებული საბრძოლო მოქმედებათა თეატრის სახელმძღვანელო დონემდე.

ნატო-ში გაწევრიანება და საქართველოს „დიდი სტრატეგია“

 ცოტა ხნის წინ კიდევ ერთხელ გაჟღერდა მოსაზრებები საქართველოს ნატო-ში გაწევრიანების დასაჩქარებლად ახლებური მიდგომისა და მოდელის შესახებ. „ნატო-ს იმაში დარწმუნება, რომ ალიანსი საქართველოს ტერიტორიების დაბრუნებაში დაეხმაროს, ძალიან რთული იქნება. თუმცა, თუ ტერიტორიების დაბრუნება ნატო-ს მოქმედებების ფუნდამენტური პოზიცია არ იქნება, ეს საქართველოს ნატო-ში გაწევრიანებას გააადვილებს.“ - ამის შესახებ ნატო-ს ჯარების ყოფილი მთავარსარდალი, ადმირალი სტავრიდისი “ამერიკის ხმასთან” ინტერვიუში ამბობს. 


ამერიკელი ადმირალი პირველი არ არის, ვინც ამგვარ განცხადებას აკეთებს აღნიშნულ საკითხთან მიმართებაში. ჩვენ ადრეც მოვისმინეთ მსგავსი მოსაზრებები. ნატო-ს ყოფილი გენერალური მდივანი, ანდრეს ფოგ რასმუსენი და ამერიკული კვლევითი ორგანიზაციის „The Heritage Foundation“-ის საგარეო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორი, ლუკ კოფი ასევე, შეეხნენ ამ საკითხს სხვადსხვა დროს.

 

August 15, 2024

უკრაინული რუბიკონი


"Россия получит свою долю в новом всемирном собирании земель (вернее, пространств). Россия будет расширяться не потому, что это хорошо, и не потому, что это плохо, а потому что это физика" (В. Сурков)
1

 

საერთაშორისო არენაზე ბოლო წლებში მიმდინარე მოვლენებზე საუბრისას, სულ უფრო ხშირად გვიწევს გეოპოლიტიკური ტრანსფორმაციების არც თუ ისე პოზიტიური ხასიათის ხაზგასმა. ლიბერალურ დღის წესრიგზე დამყარებული საერთაშორისო წესრიგი უკან იხევს და სახეზეა ავტორიტარული რეჟიმის ზეწოლა დემოკრატიულ სამყაროზე. ამ პროცესების ავანგარდში დიდი ხანია რუსეთიც დგას. აღნიშნული მიმართულებით მოსკოვის ყველაზე ავანტურისტული ნაბიჯები ბოლო წლებში, რა თქმა უნდა უკრაინის წინააღმდეგ განხორციელებული მოქმედებებია, ისეთი როგორიც იყო ყირიმის ანექსია და ეწ. დონეცკისა და ლუგანსკის  სეპარატისტული რესპუბლიკების რეჟიმების მხარდაჭერა. 

August 14, 2024

ძალთა ბალანსი სირიაში და გადამწყვეტი გამარჯვების ალბათობა


ფოტო: რუსეთის პრეზიდენტის პრეს-სამსახური


გეოპოლიტიკური კონტექსტი სირიაში ბოლო პერიოდში გამწვავებული სიტუაციის ფონზე საზოგადოებაში მოლოდინი გაჩნდა, რომ დაიწყებოდა ფართომასშტაბიანი სამხედრო კამპანია, რომელსაც თურქული მხარე განახორციელებდა რუსეთის მიერ მხარდაჭერილი ასადის ძალების წინააღმდეგ. საბრძოლო მოქმედებები თურქეთის მიერ დამატებითი ძალების მობილიზების შედეგად მართლაც გააქტიურდა და სირიულმა მხარემ მნიშვნელოვანი დანაკარგებიც განიცადა, თუმცა ფრონტის ხაზზე მნიშვნელოვანი გარღვევის ან სიტუაციის რადიკალური ცვლილების ნიშნები არ არის. საბრძოლო მოქმედებები კვლავინდებურად გარდამავალი უპირატესობებით მიმდინარეობს. ნიშანდობლივია, რომ ამგვარი ოპერატიული ვითარების შექმნას თავისი წინაპირობები გააჩნია, და მიზეზები არა მხოლოდ დაპირისპირებული მხარეების გადაწყვეტილებებში უნდა ვეძებოთ, არამედ სამხედრო-სტრატეგიული ხელოვნება გვკარნახობს

საქართველოს სამხედრო სტრატეგია – კონცეპტუალური ხედვა

 საქართველოს სამხედრო სტრატეგია-

კონცეპტუალური ხედვა

შეგიძლიათ გაეცნოთ ასევე ჟურნალში-  “სტრატეგიული კვლევები” -№2.
თბილისი, 2009; გამომცემლობა “საუნივერსიტეტო წიგნი”

ავტორის შესახებ

თადარიგის გენერალი გიორგი რევაზის ძე გოგაშვილი, დაიბადა 1960 წელს, თბილისში. საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში მსახურობდა 1992-2004 წლებში.1992-96 წლებში სხვადასხვა თანამდებობებზე მსახურობდა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სპეციალური დანიშნულების მთავარ სამმართველო¬ში (სამხედრო დაზვერვა) და სხვა ოფიცრებთან ერთად მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა აღნიშნული სამსახურის ჩამოყალიბებასა და განვითარებაში.1996 წლიდან აქტიური სამხედრო სამსახურის დასრულებამდე, მისი საქმიანობა დაკავშირებული იყო ქვეყნის ეროვნული უსაფრთხოებისა და სამხედრო სტრატეგიის ფორმულირებასა და განვითარებასთან. სხვადასხვა პერიოდში იგი იყო: საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს ანალიტიკური სამსახურის წამყვანი სახელმწიფო მრჩეველი; საქართველოს პრეზიდენტის _ სამხედრო ძალების უმაღლესი მთავარსარდლის მთავარი სამხედრო ინსპექციის სამხედრო ინსპექტორი; საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური ინსპექციის უფროსი. 2003 წელს, როგორც თავდაცვის

ეროვნული აკადემიის რექტორი, ხელმძღვანელობდა სამხედრო წვრთნისა და განათლების სისტემის განვითარებას. იმავე წელს მან მონაწილეობა მიიღო საქართველო – აშშ ორმხრივ თავდაცვით კონსულტაციებში, სადაც წარადგინა ქართული მხარის ხედვა საქართველოს სამხედრო სტრატეგიის შესახებ.2004 წლიდან, გ. გოგაშვილი, როგორც ექსპერტი, აქტიურად თანამშრომლობს აიბი ევრო-კავკასიურ უნივერსიტეტთან და თბილისის პოლიტიკური სწავლების სკოლასთან, მონაწილეობს ეროვნული უსაფრთხოების სტრატეგიულ საკითხებზე გამართულ შეხვედრებსა და სემინარებში. არის მეცნიერებათა მაგისტრი ეროვნული უსაფრთხოების სტრატეგიაში, რომელიც მას მიენიჭა 2003 წელს, აშშ თავდაცვის ეროვნული უნივერსიტეტის წარმატებით დამთავრების შემდეგ.